As coñecidas como “lámpadas de sal do Himalaia” proceden das salinas da cordilleira do Himalaia, nas que supostamente, fai millóns de anos, antes de que as placas tectónicas chocasen, estaban cubertas polo  mar e foron levantándose cara arriba, e é por iso, que quedou tanta concentración de sal, que xunto con outros minerais, dálle esa cor alaranxada característica do sal do Himalaia.

A este tipo de lámpadas de sal chámaselles “vitaminas do aire” xa que ten a propiedade de ionizar o aire, proporcionando por tanto moitos beneficios para a saúde, por exemplo mellorando a inmunidade, mellorando o descanso e o soño, aliviando as dores de cabeza…etc. Os ionizadores comúns ou industriais só ionizan e non conseguen mellorar a atmosfera da habitación como o fan as lámpadas de sal.

O sal está composta principalmente por sodio e cloro (NaCl). O sodio ten carga positiva e o cloro carga negativa. A lámpada de sal ao quentarse atrae moléculas de auga desde o aire e fórmase por tanto unha solución de nacl e h2O. Igualmente a auga (H2O) ten dúas moléculas de hidróigeno, que é positivo, e unha de osíxeno que é negativo. Ao final da reacción, os positivos neutralizan aos negativos, pero sempre queda un negativo solto que tentará neutralizarse buscando un ion positivo no po, as bacterias, radiación ou partículas que corren polo aire da habitación. Desta maneira é como as lámpadas de sal ionizan o ambiente e reducen a exposición aos iones positivos. Estes iones negativos tamén os podemos atopar na natureza en lugares como fervenzas ou lugares onde exista aire puro, e tamén en atmosferas anteriores a unha tormenta eléctrica.