Unha análise da evolución da poboación en idade laboral en Galicia, é dicir, aquela que ten 16 ou máis anos, reflicte unha tendencia negativa moi á baixa cunha perda de 39.400 persoas na última década, dende o primeiro trimestre de 2007, antes da crise, ao mesmo período do 2017.

Unha tendencia que resulta moi preocupante e que, evidentemente, ten detrás dúas causas, o efecto poboación dunha pirámide cada vez máis truncada e envellecida, e, por outra banda, un mercado laboral deficitario en oportunidades de futuro que obriga a moitos a saír fóra e impide sumar novos efectivos procedentes doutras comunidades ou países. Non obstante, esta é a pescada que se morde a cola. O envellecemento poboacional, motivado polos baixos índices de nacementos, de seguro, que ten, na maior parte dos casos, a súa orixe na falta de oportunidades de futuro e nun mercado laboral contraído e cada vez máis precario que bota para atrás os proxectos de futuro de descendencia das parellas máis mozas.

GALICIA É A SEGUNDA COMUNIDADE AUTÓNOMA CON MAIOR PERDA DE POBOACIÓN EN IDADE LABORAL
Ademais, hai que ter en conta que esta non é a tendencia da maioría das comunidades autónomas que si estiveron a gañar poboación en idade de traballar na última década. Pero é que Galicia, ademais de atoparse no grupo minoritario das que perden poboación, está á cabeza, só superada en termos absolutos por Castela e León, con 88.300 persoas menos. En termos relativos, Galicia (-1,65 por cento) é a terceira comunidade con maior perda, superada de novo por Castela e León (-4,09 por cento) e Asturias (-4,01 por cento).
Así, Galicia de representar o 6,35 por cento da poboación nesas idades no Estado no ano 2007, pasa a supoñer o 6,08 por cento.

A PERDA DE POBOACIÓN AFECTA MOITO MÁIS Á POBOACIÓN ACTIVA. UNHA MOSTRA MÁIS DA CONTRACCIÓN DO MERCADO LABORAL GALEGO
Outra das características do mercado laboral galego é que a baixada da poboación repártese de xeito desigual entre poboación activa e poboación inactiva. Afectando con máis intensidade á primeira, xa que a activa baixa en 26.200 persoas, fronte ás 13.100 da inactiva.

Isto é unha mostra máis da contracción do mercado laboral galego. Lembrar que a poboación activa engloba ás persoas que están empregadas e ás que queren estalo (poboación parada). Todo isto significa que dez anos despois do comezo da crise Galicia conta cun mercado de traballo máis pequeno, a caída en 26.200 persoas da poboación activa é froito da conxugación dun descenso de 132.000 persoas ocupadas e un incremento do desemprego en 105.800 persoas.

A ÚNICA VARIABLE DO MERCADO LABORAL QUE SE INCREMENTA EN GALICIA NA ÚLTIMA DÉCADA É O DESEMPREGO
Xa non é só que se reduza o mercado laboral, senón que dentro del aumenta o desemprego e diminúe a ocupación. En Galicia a única variable que medra nos últimos anos no mercado laboral é o desemprego.
Como consecuencia do anterior, a taxa de ocupación, que reflicte o número de persoas ocupadas en relación ás persoas activas, pasa do 48,8 por cento en 2007 ao 44 por cento en 2017.

 

De non mudarse a tendencia, en poucos anos a situación volverase insostible económica, demográfica e laboralmente e Galicia irá perdendo peso progresivamente dentro do Estado

 

Por idades, nos únicos tramos nos que se recupera totalmente a poboación ocupada dende o momento previo á crise en termos absolutos é entre as persoas maiores de 55 anos, con 34.100 máis na actualidade en relación ao 2007; entre os 45 a 54, con 20.100 máis; e nos tramos de 35 a 44 anos, con 8.200 máis.

A PERDA DE POBOACIÓN OCUPADA ENTRE OS MENORES DE 35 ANOS ACHÉGASE ÁS 200.000 PERSOAS
Pola contra, os tramos de 25 a 34 perden 141.200 persoas ocupadas; o de 20 a 24, baixan en 38.100; e entre os 16 e 19 anos descende en 15.100 persoas ocupadas.

En termos relativos, a redución da ocupación na década alcanza dimensións dramáticas nas idades máis novas. Mentres a perda de ocupación no conxunto de idades foi do 11,33 por cento, entre os 16 e 19 anos esta porcentaxe elévase ao 89,35 por cento; é do 51,28 por cento entre os 20 e 24 anos; e do 42,40 por cento entre os 25 e 34 anos.

CORRESPÓNDELLE AO GOBERNO DA XUNTA ARTICULAR MEDIDAS PARA POÑER FREO A ESTA REALIDADE
É evidente que a realidade estatística descrita esconde detrás unha realidade social, económica e laboral preocupante e que correspóndelle ao Goberno da Xunta mudar o rumbo. Urxen políticas que aposten por un novo contrato social, cun plan de choque polo emprego, loitando contra a precariedade, defendendo a igualdade efectiva entre homes e mulleres e avanzar no deseño dunha alianza polo sector industrial galego. Corrixir o efecto poboacional e o efecto desánimo que están detrás desta realidade está en mans do Executivo galego. O contrario, se esta foi a evolución nos últimos dez anos, pode ser nun prazo non moi amplo, que Galicia chegue a ser unha sociedade en recesión, cunha estrutura poboacional totalmente envellecida e cun mercado laboral condenado á parálise, o que poñería en dúbida a sustentabilidade do sistema e a posibilidade de xerar riqueza. Precisamente, a día de hoxe Galicia xa é a terceira Autonomía con maior déficit no referente aos ingresos por cotas, en relación co gasto en pensións. E un mercado laboral paralizado aínda pode agudizar máis esta situación.