Iso  na  miña opinión  foi  nosa Transición,  unha época con  moitos puntos  escuros e  situacións dolorosas pero  onde ou  pobo español  na  súa  maioría  decidiu enterrar  as rifas  do pasado e mirar cara a un futuro común,  esquecendo esa España de vencedores e vencidos e  permitindo que todo o mundo opinase e actuase con límites dá  liberdade  do  veciño.

Con todo,  sempre  existiron  rescoldos de  antigas rifas e  rancores  olvidados de reproches e  contas  pendentes. Esta  exhumación  exprés dos restos  do representante  do  réxime anterior  é  unha  proba fidedigno para este que escribe dá  irresponsabilidade  duns políticos que e  ocasións tan  só miran non  curto  prazo de períodos  electorais e intereses partidistas.

Este  goberno que  chegou  ao poder, sen poder,  co  apoio de partidos dispares e  cunha minoría  na cámara, este  goberno que  xoga con  orzamentos  herdados que  non pode modificar. Este  goberno que  desexa  manterse para  ter  unha  mellor plataforma electoral para  as próximas  eleccións  xoga  á desesperada.

Nuns meses  dous ministros dimitidos,  comentábame  alguén que  tivera  unha reunión con  outro ministro de profesión astronauta que  lle  recoñeceu que se  farían todas  as fotos que  quixese pero que  non  tiñan  orzamento para I+D.  Un presidente que  é  unha  estrela  do Rock  viaxando en avión presidencial, o de España  non ten  nome coma o americano, pero  consome  moita gasolina seguro , para ir a  concertos.

Cal  é a medida  estrela  deste  goberno para  ter  entretido  ao público e contento  aos  seus socios de Podemos e nacionalistas  pois  desenterrar  pola  vía  express a un  morto que  leva setenta anos enterrado e  do que  xa  ninguén  ou case  ninguén acordábase,  agora  vén o  seguinte cadáver desenterrado peregrinando  pobo por  pobo de España a ver  quen o acole. Este esperpento  soliviantara a  algúns que  non considerasen de gusto este  prato de friame e alegrase a  outros que  desexasen  facer bromas e  carantoñas da  momia.

Total  xa  hai  lio montado, o suficiente para que todo o mundo  entretéñase  ou se  tensione, algo  tensionados  xa están  nalgunhas zonas  desta  nosa España con ese  conto de nunca acabar  do independentismo periférico, un  pouco  máis de leña que  é a guerra.

Non  hai sentido de estado, estamos a tentar reescribir a historia e  cando  xa  ninguén se  abacelaba  xa de se os  seus  devanceiros  foran vencedores  ou vencidos  uns políticos inconscientes avivan  lumes con tal de  manter  unhas  posicións de  saída  máis favorables para levantarse a  posicións de poder.

Nos como vos burricáns,  empuxamos e  só miramos a ver que pasa.