«Dúas palabras cambiaron a miña vida para sempre: distrofia muscular. O meu fillo estaba enfermo e a súa enfermidade era unha das máis crueis que existían. Pero a vida seguía e debía esforzarme por vivila da mellor forma posible. Gustavo merecíallo». «Co tempo souben que o meu fillo é o meu mestre, o Buda que cada día demóstrame o significado do presente, a verdadeira dimensión das cousas que importan e do amor. Gustavo é o meu heroe, o heroe máis real e valente que coñezo». Unha estremecedora historia de amor e dor que Isabel Gemio conta por primeira vez. Este libro é a homenaxe dunha nai valente a un fillo enfermo. Unha nai que conta con sinceridade como se vive cada día cun mal cruel, inxusto e incontrolable, e un fillo que, a pesar de estar condenado a unha «quietude de ferro», non perde a paciencia nin se rebela contra o mundo, senón que segue adiante coa súa mente libre e tira con alegría de todo a súa contorna. Ao desgarrador testemuño de Isabel Gemio únense outras voces de nais con historias similares e de especialistas que axudan a comprender unha realidade, de seu difícil, que é preciso combater con forza e, sobre todo, con moito amor. Parte dos dereitos deste libro están destinados á Fundación Isabel Gemiopara.