Teño 94 anos. Tiven unha vida extraordinaria. É só agora que aprecio o extraordinario.

Cando era novo, sentía que estaba na natureza, experimentando o mundo natural intacto, pero era unha ilusión. A traxedia do noso tempo estivo sucedendo ao noso ao redor, apenas perceptible día a día: a perda dos lugares salvaxes do noso planeta, a súa biodiversidade.

Fun testemuña deste declive. Unha vida no noso planeta é o meu testemuño e unha visión para o futuro. É a historia de como chegamos a cometer isto, o noso maior erro, e como, se actuamos agora, aínda podemos corrixilo.

Temos unha última oportunidade de crear o fogar perfecto para nós e restaurar o marabilloso mundo que herdamos.