Se falamos de ciencia ficción, podemos denominala como un dos xéneros derivados da literatura de ficción xunto coa literatura fantástica e tamén a narrativa de terror que sitúa á acción nun coordenadas espazo temporais imaxinarias.

O termo ciencia ficción, naceu en 1926 da man do escritor Houbo Gernsback, dándoa a coñecer na portada da que sería unha das mais famosas revistas do xénero: Amazing Stories. Os expertos, atopan exemplos dos anos 30 do século XIX como o escritor Edgar Allam Poe, cuxas novelas: A incomparable aventura dun tal Hans Pfaal ou revolución mesmérica que sen dúbida deben englobarse dentro da ciencia ficción. Tamén debemos mencionar a Julio Verne que, xunto con Edgar Allan Poe, están considerados dous mestres do xénero.A cidade de Vigo (Pontevedra), rende homenaxe a modo dun monumento ao xenial escritor nado en Nantes 1828 (Francia)-Amiens 1905 (Francia). Está considerado como o fundador da literatura moderna de ciencia ficción, predixo con gran precisión nos seus relatos fantásticos a aparición dalgúns inventos xerados polos avances tecnolóxicos do século XX como, os helicópteros, a televisión, as naves espaciais ou os submarinos.

O xenial escritor, dedicou un capítulo á “Baía de Vigo” nun dos seus libros máis famoso que falou dela sen aínda coñecela ambientándose nos tesouros máis buscados, os da batalla de Rande, asegurando que baixo as súas augas, agardaban galeóns españois cargados de ouro e prata: “20.000 leguas de viaxe submarina”,  Este submarino de nome Nautilius, cuxo comandante é o Capitán Nemo, sucando as augas galegas posiblemente na súa procura.

Tamén parece ciencia ficción, pero non o é. O lugar co que bautizaron ás afastadas augas do Océano Pacífico co nome de Nemo (do latín nemo que significa ninguén), algo que parece moi apropiado para este lugar e que é raramente visitado polos seres humanos, este lugar existe no vasto e misterioso Océano Pacífico, probablemente o máis famoso dos polos de inaccesibilidade do noso planeta.

Pero, Que é a Zona Nemo?, pois ben, é a zona máis recóndita da nosa contorna, chámase Punto Nemo e está como diciamos no Océano Pacífico a unha distancia de 2688 Km da Antártida e a máis de 1600 Km da costa das tres illas mais próximas Isla Ducie, que forma parte das Illas Pitcairn ao Norte, Motu Nui, que se atopa ao noroeste e é unha das Illas de Pascua (Chile) e a Isla Maher, que é parte da Antártida situada ao sur dese punto. A illa Chatman, ao oeste e o arquipélago Campá Sur de Chile, ao leste. Segundo os expertos, non se dan as condicións para que haxa diversidade de especies debido a unha enorme corrente giratoria limitada polo leste e oeste por Sudamérica e Australia, no norte polo ecuador e no sur pola forte corrente Circumpolar Antártida. As augas son estables cunha temperatura de 5,8ºC no Punto Nemo segundo datos da NASA. A corrente bloquea a entrada de augas máis frías ricas en nutrientes e ao estar tan afastada de terra firme, o vento tampouco transporta materia orgánica. Hai pouco alimento e o fondo tamén está sen vida. O oceanógrafo Steven D’Hondt, defínea como: “A rexión menos biológicamente activa do océano no mundo”. É o lugar máis inaccesible do Pacífico e por tanto, o máis illado do Planeta.

Tense constancia da existencia do Punto Nemo desde 1992, ano no que o enxeñeiro croata-canadense Hrvoje Lukatela, sinalándoo por primeira vez calculando as súas coordenadas. Se ata hai uns anos desde que se descubriu non se lle prestaba moito interese a este lugar, agora hai países que se disputan a súa titularidade.
O Punto Nemo está sumamente illado, así como a ausencia de terra próxima, tamén se estende á rexión que o rodea bautizada como “Zona deshabitada do Pacífico Sur” polas axencias espaciais. Aínda que pareza incrible, os humanos máis próximos son os astronautas cando orbitan o noso Planeta Terra a algo máis de 400 Km, neste punto, a profundidade do Pacífico nesta zona é de 3700 metros.

O Punto Nemo, é un gran cemiterio espacial, grazas á súa inaccesibilidade, é o lugar elixido para lanzar todo aquel lixo chatarra espacial que procede das misións e que unha vez realizada, volverá á Terra. De feito, a NASA (Administración Nacional de Aeronáutica e o Espazo). A Estación Espacial Internacional, ten previsto no 2031 para cando esta faga entrada na atmosfera, fará que algunhas das súas pezas ou compoñentes, sóltense e estrélense nese punto de maneira controlada quedando como lixo espacial. Outras axencias espaciais do mundo tamén o utilizan para refugar materiais como fragmentos de satélites ou naves entre outras. Parece ser que é un lugar importante e de interese para algúns países que están a disputar a súa titularidade, algo ignorado ata hai uns anos e agora ten valor.

Coma se dunha ficción estivésemos a falar, é unha realidade, é unha característica que a fai moi interesante, o Punto Nemo existe. Seguro que Julio Verne xa o tiña presente na súa novela pero non o definía con tanta exactitude.